به طور گسترده ای شناخته شده است که هم کابل های ضد انفجار و هم جعبه های اتصال از جوشکاری فولاد ضد زنگ یا ریخته گری آلیاژ آلومینیوم ساخته شده اند., و از نظر مقاومت در برابر انفجار یکسان هستند. اینها عمدتاً در صنایع مستعد خطر آتش سوزی و انفجار استفاده می شوند, مانند شیمیایی, ذخیره سازی و حمل و نقل, دارویی, نظامی, و بخش های نفتی. با این حال, بسیاری ممکن است به طور کامل تمایز بین کابل های ضد انفجار و جعبه های اتصال را درک نکنند. بگذارید تفاوت آنها را روشن کنم.
تفاوت اصلی در کاربرد و دامنه عملکرد مربوطه آنها نهفته است. هنگامی که طول سیم کشی بیش از حد طولانی باشد از کابل های ضد انفجار استفاده می شود, عبور از یک مجرا را دشوار می کند, یا زمانی که سیم کشی دارای چندین خم و واگرایی است. آنها به تسهیل اتصال این مسیرهای سیم کشی پیچیده کمک می کنند.
از سوی دیگر, جعبه های اتصال ضد انفجار هدف متفاوتی دارند. آنها برای اتصالات سیم کشی خارجی استفاده می شوند, توزیع, یا تجهیزات الکتریکی نیاز به محفظه محافظ دارند. این جعبه های اتصال معمولاً دارای پایانه های اتصال هستند و اغلب می توانند برای سهولت استفاده از هم جدا شوند.